تعالى « مِنْ أَجْلِ ذلِكَ » و وقف در روى هر دو كلمه ، بر سبيل بدل صحيح خواهد بود به اين معنى كه وقف در كلمه اول ، وصل كلمه دوم به ما بعد را ايجاب مىكند و در صورتى كه بخواهد در كلمه دوم وقف كند ايجاب مىكند اولى را به دومى وصل نمايد و وقف كردن در هر دو آنها جايز نيست . * * * قسم نهم : وقف قبيح تعريف وقف قبيح ، و بيان مثالهاى آن ، در بيان اقسام وقف گذشت و از مثالهايش در پايان آيات وقف در كلمه - « هوى » - در آيه اوّل سوره نجم / 53 ، « وَ النَّجْمِ إِذا هَوى » مىباشد . زيرا بين قسم و بين جواب قسم فاصله‌اى خواهد افتاد . و وقف بر ( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ) آيه 4 سوره ماعون / 107 نيز ، وقف قبيح مىباشد به اين جهت كه معنى فاسدى را به توهم مىآورد و آن بيم دادن نمازگزاران با ويل است . و وقف كردن در پايان آيه 151 صافات / 37 ( أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ) قبيح است چون ابتدا از ( ولد اللّه ) معنى فاسد را موجب مىشود كه خدا از آن مبرا و منزه است . طرفداران اين نظر به حديث ام سلمه دو پاسخ دارند :